weer thuis..

hallo allemaal

vandaag mijn laatste verhaal op deze weblog..

ik wil jullie in ieder geval allemaal bedanken voor het volgen van mijn reis, vond het echt leuk om jullie reacties te lezen, hoop dat ik jullie een beetje heb kunnen laten zien hoe het hier was, ook al was dat heel moeilijk want jullie moeten het echt een keer met jullie eigen ogen gaan zien!!! het is zo'n geweldig, mooi, trots, chaotisch, druk, kleurrijk en vriendelijk land. ondanks dat ik ziek ben geweest heb ik geen seconde spijt van dat ik ben gegaan.

ik heb zoveel lieve mensen ontmoet, heb zoveel nieuwe dingen gezien en geleerd, en heb een deel van mijn hart daar achtergelaten.. ik ga zeker terug over een paar jaar!!

heb het soms ook moeilijk gehad, vooral het afscheid nemen van mn babietjes en van mn familie en van mn vrienden en van natalie.. maar zoals iedereen zei ook alzijn jullieniet meer hier jullie zitten voor altijd in ons hart, en er komt een dag dat we elkaar weer zien

en natalie woont gelukkig maar 1.5/2 uur hier vandaan dus die ga ik nog heel vaak zien

ook vond ik het echt moeilijk om te zien hoe sommige mensen moesten leven, jonge mensen van een jaar of 5 tot mijn leeftijd (en ook oudere) stonden de hele dag vans'ochtends vroeg tot s'avonds laat in de bloedhete zon langs de straat spullen te verkopen die niemand ooit gaat kopen (zoals antennes, schilderijen, sleutelhangers..). maar je hoort ze niet klagen, je ziet ze niet huilen.. want ze geloven allemaal dat god ze op 1 dag naar het paradijs brengt waar ze zonder pijn kunnen leven.

de mensen daar hebben me echt geleerd dat ook al heb je niks je nog zo gelukkig kan zijn, ze delen ALLES met elkaar, ze zijn er altijd voor elkaar, heb je geen geld kan je aanschuiven bij je buren.. ze staan zo positief in het leven.. en ze zeggen life is hard, life is war.. maar ze weten op 1 dag is het lijden voorbij dus ze gaan gewoon trots het leven door

pff zoveel positieve dingen gehoord..

ben nu weer een paar dagen thuis en mis de lucht, de zee, de mensen, het eten, de zon, het zand, de stof, de geur, de kleuren, de vriendelijkheid, de muziek, het ritme, het buiten-leven..

maar ik weet, op 1 dag zal ik het allemaal weer zien

dankjewel allemaal!!!

liefs eva

nieuwe foto's..

hey allemaal!!

ik heb nieuwe foto's geplaatst, de schommels en de draaimolen staan er ook op!! en nog iets.. vandaag heb ik iets gegeten waarvan ik nooit in me hele leven had gedacht dat ik het zou eten.. EEN PYTHON!!!! ik zal ff vertellen hoe het zover kwam.. ik zat vanmorgen met ashitey te ontbijten.. en toen zei die dat 2 mannen uit onze buurt een python hadden gevangen of ik hem wilde zien.. dus ik vroeg of hij dood of levend was en hij zei nee dood ze hebben hem ' geslacht' en gedroogd.. dus ik zei nouja ik wil het wel zien dan. dus wij gingen naar hun toe en toen duwde ze de gedroogde en gevilde python in mijn hand.. en het hoofd was er ook af maar hij was gewoon helemaal gedroogd en rook naar ham.. en toen sneden ze een stuk van hem af en dat namen ze mee naar de rest. dus toen was ik daar met 10 andere mensen uit onze buurt en toen begonnen ze allemaal een stuk af te scheuren en op te eten, en toen moest ik het ook eten maar ik zei nee joh ik kan geen python eten... dus opnieuw kauwden ze en slikten ze het allemaal door voor mijn neus.. en toen heb ik ook een paar happen genomen en het is best taai en het smaakt naar ham

nog 9 dagen :(

pasen, pre-school

hallo allemaal, nog een fijn pasen hoop dat jullie leuke dagen hebben gehad?!

we wilde eigelijk dit weekend naar het paasfestival maar omdat we erachter kwamen dat het 2 uur reizen was en dat het moeilijk zou worden om er te komen omdat iedereen er heen ging besloten we het weekend thuis te blijven en paasmaandag naar een van de populairste stranden van accra te gaan.. dat zou ook heel druk worden maar dat was dichterbij en dus makkelijker voor ons. dus maandag gingen we erheen en we zagen onderweg al dat het zooo druk was en charles 1 van de jongens hier waarmee we omgaan zei dat we er niet heen moesten gaan omdat het te druk zou zijn hij zei ga gewoon met ons mee naar een zwembad in de buurt maar wij hadden het strand in ons hoofd dus we gingen daar heen. en toen we er aankwamen zagen we zoooown lange rij voor de ingang (later kwamen we erachter dat sommige mensen 3uur!!! in de rij hadden gewacht) ... maar wij zagen een man die we daar al vaker hadden ontmoet we hadden een paar keer met hem gepraat en hij zag ons ook hij zei hey daar zijn mijn vrienden ik werk hier kom dan kunnen jullie tussendoor.. dus we konden in 1 keer doorlopen. en het strand was zo propvol, ik had nog nooit zoiets gezien je kon nauwelijks lopen het was veel drukker dan de nijmeegse vierdaagse.

de man heeft een bar op het strand dus hij zei zet je tassen maar hier achter neer en dan ga ik emt jullie mee het water in want we waren de enige blanke enja wij dachten we kunnen wel alleen zwemmen maar niet dus... je mocht maar in een bepaald deel van de zee komen want de stroming is heel sterk en anders kunnen ze je niet in de gaten houden en elke zijde van het gebied had 2 ' badmeesters' met houten stokken. je kon nauwelijks in de zee lopen omdat het zo vol was en iedereen viel ons aan (vriendelijk bedoeld) maar het was niet zo fijn voor ons want 100 handen tilden je op en ik kreeg nauwelijk adem meer omdat er zoveel mensen op ons af renden, dus de man schreeuwde naar iedereen dat ze aan de kant moesten gaan en hij sloeg wat mensen (echt met zijn vuist ik heb nog nooit zoiets raars meegemaakt...) en toen vormden ze een cirkel om ons heen en we voelden ons echt niet op ons gemak maar het was zo warm dat het gewoon lekker in de zee was.

en na 5 min stormden ze opnieuw op ons af en toen kwamen de bad meesters en sloegen iedereen met de stokken en toen dachten we ja dit is niet leuk meer en toen zijn we uit de zee gegaan. we hebben de rest van de dag gewoon op het strand doorgebracht want overal was muziek en mensen dansden. en nog steeds kwam iedereen ons even aanraken of tegen ons praten maar we werden niet meer door iedereen opgetild haha. toen het donker werd wilde we naar huis maar de meeste mensen gingen naar huis dus bij het hek was het zo propvol en iedereen wilde er gelijk uit, taxi's, mensen, motors en iedereen duwde elkaar en het was echt chaos maar uiteindelijk kwamen we buiten op straat en ook hier was het nog druk maar we wilden een taxi zoeken om naar huis te gaan maar daarvoor moesten we eerst een lange straat uitlopen die gevuld was met auto's en mensen, ik kan het niet beschrijven maar het was zo druk en zo'n chaos. en er liep de hele tijd een jongen achter tegen ons aan hij trapte op mijn hakken en natalie zei dat hij probeerde haar tasje open te maken dus we hadden allebei onze hand op onze tasjes zodat hij het niet kon openen. maar na 5 min sneed een trotro ons ineens af en we werden bijna aangereden dus natalie sloeg van de schrik haar handen tegen de trotro en in die seconde maakt hij haar tasje open en toen heeft hij haar telefoon, portomonnee met creditcard en ong 30 euro gepakt. we zagen hem wegrennen dus we begonnen te schreeuwen en daardoor vormden zich opnieuw een groep om ons heen die allemaal schreeuwden wat er was en natalie begon te huilen en het was zo druk en iedereen begon aan onze armen te trekken en ze bedoelde het allemaal goed want ze vroegen hoe de man eruit zag en sommige renden dezelfde richting als hem in om hem te zoeken maar hij was natuurlijk al lang weg..

maar natalie schreeuwde dat iedereen haar met rust moest laten want je moet je voorstellen dat 50 mensen aan je trekken maar net is alles van je gestolen dus ze was gewoon aan het huilen en ze zei hoe kan ik nou alles doen hier zonder al mijn belangrijke spulllen dus ik kalmeerde haar een beetje en 2 jongens van een jaar of 16 zeiden ja jullie moeten naar huis om je creditcard te blokkeren dat is het belangrijkst nu en ik zei ja dat willen we wel maar we kunnen hier geen taxi krijgen dus ze zeiden okay kom met ons mee en toen gingen ze een taxi voor ons zoeken maar ik had nog maar 3 euro want ik had het eten betaald en natalie zou de taxi betalen en de taxi wilde eigelijk 5 euro maar de jongens legde het uit en toen deed de chauffeur het voor 3 euro.. en thuis kochten ze wat water voor haar en ik ging beltegoed kopen zodat we haar moeder konden bellen die heeft haar creditcard geblokkeerd en de volgende dag gingen we naar het kantoor van onze telefoonprovider om haar nummer te blokkeren en natalie was ondertussen gewoon weer rustig en alles is nu gewoon weer goed en geregeld.

woensdag zijn we naar kumasi gegaan want we wilde naar het dorp om de speeltoestellen te brengen. de nacht hebben we in kumasi geslapen en de volgende dag vertrokken we naar mampong want we gingen eerst grace en yaw haar zoon opzoeken en dan gingen we naar de man van de speeltoestellen en dan gingen we naar de persoon die het zou vervoeren en toen hebben we cement gekocht en toen konden we naar het dorp. maar het was zo raar om weer in mampong te zijn en we zagen obaya weer en onze ' moeder' en alles was nog hetzelfde en we zijn overal even langs geweest om hoi te zeggen we wilden alleen niet naar het babies home want we waren bang dat het te moeilijk was om de kindjes te zien.. we hebben wel van een andere vrijwilliger (eva) gehoord dat isyah opgehaald is door zijn vader!! en dat is echt goed nieuws zijn vader is echt goed voor hem hij kwam vaak langs en isyah is pas 6 maanden dus hopelijk komt het gewoon goed met hem later. en zeth is nog steeds niet goed hij woont nu bij een vrouw in huis omdat hij 24uur per dag verzorging nodig heeft, ik hoop echt met alles wat ik heb dat hij er bovenop komt.

toen we bij de man van de toestellen aankwamen had hij het al klaar en geverfd het was echt zo schattig om te zien en toen we in het dorp aankwamen renden iedereen op ons af en we werden door de chef van het dorp ontvangen met palmwijn en hij vroeg of ze een schaap of geit voor ons moesten slachten als dank (maar dat aanbod hebben we netjes afgeslagen).

omdat het te warm was om de toestellen nu te plaatsen hebben ze het vanmorgen heel vroeg gedaan maar wij gingen terug naar accra maar yaw gaat terug later om foto's te maken van hoe het eruit ziet als het af was. iedereen was er in ieder geval heel blij mee en namens iedereen enorm bedankt!!!! de foto's zal ik er later opzetten maar de computer is echt sloom nu, sorry...

over 15 dagen vliegen we alweer naar huis en ik weet nu al dat het zo moeilijk gaat worden om doei te zeggen tegen alles en iedereen hier en vooral tegen natalie want tegen de tijd dat ik ga ben ik 13 weken lang 24/7 met haar geweest.

ik ga nu weer terug naar akuma naar de rest genieten van de laatste 2 weken, tot snel allemaal!!! xxxxxxxxx

accra

hey iedereen,

het is een beetje stil hier im sorry maar we maken eigelijk niks bijzonders meer mee... heb opnieuw malaria gekregen een week geleden (ik denk dat het malaria was..) maar ben nu alweer een paar dagen beter gelukkig. we zijn de hele dag in de rising phoenix (het staat bekend onder de mensen hier als akuma village en wij zeggen eigelijk ook alleen nog maar akuma dus als ik ooit akuma zeg.. dan bedoel ik de rising phoenix) of we gaan naar het strand of de accra mall. dat is een groot winkelcentrum vol met europese dingen en een supermarkt waar ze melk hebben en echte chocola!!! en brocolie voor 7 euro voor 1 stronkje.. en ze hebben aspersges en aardbeien hahah we kunnen daar uren rondlopen.

verder gaan we veel met de acrobaten om ze laten ons veel dingen zien en omdat ze altijd bij de zee hebben gewoond weten ze er veel van en vanmorgen was ik met2 van hun op het strand en toen gingen ze de zee in om schelpen op de graven.. schelpen die nog dicht zitten met echte levende beestjes erin... nou ik dacht leuk enzo en toen zeiden ze dat ze het gingen koken en eten.. dus ik dacht nog steeds okay leuk voor jullie.. en toen gingen ze weg en wij (natalie en ik) gingen met de anderen even zitten wat drinken en toen kwamen ze terug met een bak vol gekookte schelpen en iedereen begon ervan te eten en toen vroegen ze of wij het ook wilde eten. maar ik zag dat en ik hou niet van mosselen en andere dingen die erop lijken dus ik zei nou eigelijk denk ik niet dat ik het wil.. mr ze zeiden kom 1 schelpje gewoon om te proeven.. en toen bleek het eigelijk heel lekker! en natalie zei dat het naar mosselen smaakte dus mama de volgende keer als jullie mosselen eten kan ik mee-eten

we wilden eigelijk aankomende vrijdag naar de pre-school in ejura gaan om de speelgoedstellen (want die zijn op vrijdag klaar) naar de school te brengen en ze te verven dus ik heb contact op gezocht met grace en haar zoon yaw die met ons mee was maar omdat het van aankomende donderdag tot dinsdag paas vakantie is kunnen we het pas na dinsdag doen.. dus we gaan waarschijnlijk o ver 1 week naar de school. ik ben echt benieuwd hoe het is geworden en ik wil mampong ook weer zien.

verder mis ik onze hostfamily enorm en de babies en de kindjes en iedereen in mampong maar ik kijk echt met een goed gevoel terug.. en misschien dat we dit weekend naar het paasfestival gaat iedereen praat erover en iedereen gaat er heen en vraagt of we meegaan dus het festival en de preschool bezoeken zijn eigelijk de plannen voor aankomende week.. laat snel weer iets van me horen

veel liefs xxxxx

accra, malaria

halllooo!

vorige vrijdag zijn we uit mampong vertrokken naar accra.. zondag zou sarah (meisje uit noorwegen) en maandag hiltsje (meisje uit nl) naar huis gaan.. dus we hebben het laatste weekend met hun in de rising phoenix doorgebracht. maandag had ik met mama papa en christof en carolien afgesproken omdat zij die avond nr huis zouden gaan we hebben wat gegeten en ik heb mama's toilletspullen gekregen en haar boeken omdat wij niks meer hadden haha.

en maandag zijn we in onze nieuwe kamer ingetrokken.. het is 10 meter van de rising phoenix af en heeeel klein en stinkend en warm en rommelig en we hebben geen elektriciteit, ventilator, en 2 echt slechte bedden en als het regent word de helft binnen nat maar we zijn er heel blij want we hebben het gratis van de scouting gekregen tot 24 april tot we naar huis gaan. en ons uitzicht is gewoon de zee.. het is zo mooi!! wel een arme buurt maar het is heel gezellig omdat iedereen altijd buiten is en we dansen en voetballen met de kindjes. we hebben ook geen douche of wc of keuken maar we kunnen in de rising phoenix naar de wc, bij helena (een vrouw die bij de rising phoenix werkt en bijna onze buurvrouw) kunnen we douchen (ze heeft een klein houten hokje zonder dak en dat is de douhplek maar ik vind het prima zo) en we kunnen ook bij haar koken als we willen maar meestal eten we voor 75 eurocent op straat (je krijgt dan echt een bord vol).

er was ook een groep jongens altijd in de buurt en we hadden al gezien dat ze acrobaten waren en dansers en ja we leerden ze langzaam kennen ze zijn heel aardig allemaal. dinsdagmiddag voelde ik dat ik koorts ging krijgen voelde me niet zo lekker en had hoofdpijn en was echt moe.. en woensdagochtend was het zo erg ik lag huilend in mn bed en had het de hele nacht ijskoud gehad. dus woensdagochtend belde natalie haar vriend (hij is een ghanees en woont ook in accra) of hij wist wat het kon zijn en of hij een goed ziekenhuis wist. en toen zei die dat het malaria was maar dat we niet naar het ziekenhuis moesten gaan omdat ze daar gewoon zouden zgegen dat het malaria was en dat ze me dan pillen gaven maar hij zei dat ik beter zelf naar de apotheek voor pillen kon gaan en dat het dan ook veel goedkoper was dus natalie heeft de malariapillen voor mij gehaald en ik heb tot vrijdag geslapen omdat ik echt geen energie meer had en sinds gister is het eigelijk weer goed.

en in de tijd dat ik ziek was lag ik buiten in de rising phoenix op een bank de hele dag.. en om het halfuur kwam er een acrobaat met water en eten voor me en ze kwamen de hele tijd langs om te vragen hoe het ging en of ze iets voor me konden doen dus dat was wel lief allemaal.

ik hoop dat alles goed gaat met iedereen

liefs

papa, mama, tweeling, pre-school, babies home

ten eerste wil ik iedereen enorm enorm enorm bedanken die de kleertjes, schoentjes etc aan papa en mama mee hebben gegeven!! ik was echt zo blij toen ik alles zag, en alle kleertjes waren zo mooi!! jullie hadden echt de gezichten van iedereen hier moeten zien.. maar daar vertel ik dalijk meer over ....

vrijdagochtend (vorige week) kwamen natalie en ik aan in het hotel waar papa, christoph en carolien zouden slapen want wij zouden ze vrijdagavond van het vliegveld ophalen en dan 1 nacht bij hun slapen. het hotel was echt mooi en midden op het strand dus we hebben de hele dag een beetje relaxed en genoten van de zon en het strand en de zee. savonds hebben we gebbqt in het hotel en daarna zijn we met 2 taxi's naar het vliegveld gegaan, we hebben sinds we hier zijn echt nog nooit zown luxe gehad haha. na ong. 1 uur op het vliegveld kwamen ze aan en het was echt leuk om ze weer te zien, had niet verwacht dat ik zo blij zou zijn en al helemaal toen ik alle spullen zag!!

toen zijn we met zn alle terug naar het hotel gegaan en ik heb ze even snel een beetje verteld hoe het hier is en wat de plannen verder zijn en daarna hebben we in de bar wat (beetje meer dan wat aan papa's kater de volgende dag te merken...) gedronken. ohw ik was zo blij toen ik alles zag wat papa en mama mee hadden genomen. we hadden ook weer wat mensen ontmoet daar en telefoonnummers uitgewisseld en volgende week gaan we waarschijnlijk naar doma een ghanees meisje en een duitse jongen opzoeken die daar samenwonen en in juni in duitsland gaan trouwen!

zaterdag was het independence day en dat wilde we in accra vieren maar smiddags kwamen natalies vriend en zijn neef naar het hotel dus we gingen eerst met hun naar het strand daar was ook een feest en savonds zijn we met hun uitgeweest. maandag zijn we terug gegaan naar mampong en hebben we alle kleertje gesorteerd, een deel was voor de tweeling waar ik eerder over vertelde en een ander deel van voor het babies home.

dinsdag hebben we gewerkt en paulina (de enige goede vrouw in het babies home, zij is echt een engel voor de kindjes) heeft de vader van de tweeling gebeld of we ze de volgende dag konden bezoeken (en dat kon!!). dus woensdagochtend vertrokken we naar ejura met een tas vol kleren en speelgoed. we ontmoetten de vader bij een benzinestation in ejura en vanaf daar bracht hij ons naar hun ' huis'. en daar zagen we de tweeling.. maar ze waren heel ziek en ze gingen ook niet naar school en de vader bracht z eniet naar het ziekenhuis en ze hadden zown hoge koorts allebei het was echt erg om te zien, de vader vertelde ons dat hij geen geld had voor een ziekenhuis maar hij had de nieuwste telefoon en een ziekenhuis bezoekt kost misschien 10 euro. hij vroeg ons om geld voor het ziekenhuis maar we konden dit niet geven omdat we wisten dat het geld niet naar de kindjes zou gaan.. dus we moesten ze helaas achterlaten daar maar ze hadden een tante die voor ze zorgde en we hebben haar ontmoet en ze was heel lief dus hopelijk komt het snel goed. we hebben ze in ieder geval al het speelgoed en de kleertjes gegeven want ze liepen in vieze kapotte kleren rond..

smiddags hebben we weer gewerkt en donderdagochtend zijn we naar grace gegaan om te overelggen over de pre-school. ze had zelf geen tijd om met ons mee te gaan naar het dorp maar haar zoon, yaw, kon wel met ons meegaan en we kenden hem al want hij ging welleens met ons mee wat drinken en hij is heel aardig dus we vonden het wel leuk om met hem te gaan. het begin van de weg was gewoon asfalt maar daarna veranderde het is een soort van jungle achtige weg door allemaal struiken en hobbelende zandweggetjes waarvan ik niet had verwacht dat daar ooit een auto door zou kunnen maar na een halfuur kwamen we in het dorp aan. en ja alle huisjes waren van klei en ze hadden geen elektricititeit daar en onze telefoons hadden geen verbinding maar de mensen maar allemaal zooo aardig!! normaal als we ergens heen gingen en we gaven de mensen een vinger wilde ze meteen onze hand maar hier gaven we ze een vinger en ze waren al blij met een vingertopje (okay waarschijnlijk lachen jullie nu allemaal heel hard maar ik weet niet hoe ik het anders uit kan leggen...) en iedereen was zo vriendelijk en toen bracht iemand ons naar de ' burgemeester' en hij bracht ons naar de pre-school. ze waren net begonnen dus alle kindjes waren buiten en iedereen kwam op ons afrennen (we hadden een tas vol schriftjes, boekjes, pennen, potloden, stiften etc bij ons) en dat was zo leuk allemaal en er waren4 leraren in de school: het schoolhoofd, een jongen van 23, 2 jongens van 22 en een meisje van 21. dus echt nog jong allemaal maar ze zijn zo enthousiast en ze slaan de kinderen niet en ze willen echt verandering brengen dus we gaven ze alle spullen en toen zijn we daar een uurtje geweest en toen gingen we terug. maar omdat het zo afgelegen is daar moesten we wachten op een taxi en we wisten niet hoelang dat zou duren soms duurde het een halve dag voordat er 1 kwam dus de burgemeester zei okay kom maar mee dan gaan we palmwijn drinken tot er een taxi komt. dus toen gingenw e dat doen en na 2 uur kwam er een taxi dus dat was niet zo lang wachten.

grace vertelde ons dat de school graag buitenspeeltoestellen zou hebben (schommels, soort van draaimolen) dus we zijn naar de maker van die toestellen in mampong gegaan en nu gaat hij 3 schommels en zown draaimolen voor de preschool maken! over 2 weken is het klaar en dan gaan we terug naar mampong om ze te verven en dan huren we vervoer en iemand die die dingen in de grond kan metselen. en geloof me deze school verdiend het!

gister hebben we de laatste dag in het babies home gehad.. sochtends hebben we al onze spullen gepakt want na 7 weken zit het project er op.. smiddags zijn we gaan werken en we hebben heel veel foto's gemaakt en ze helemaal dood geknuffeld en gekust en ik vind het echt erg dat ik mn babietjes nooit meer zie.. ik hoop echt dat ze allemaal goed terechtkomen straks en dat ze niet teveel problemen onder vinden door het feit dat ze nooit een moeder hebben gehad en dat ze zich nooit aan iemand hebben kunnen hechten omdat iedereen gaat en komt.. ik gun ze allemaal echt het beste want ze zijn zo lief en mooi allemaal. ik laat echt een stukje van mn hart achter daar..

savonds de laatste maaltijd in de hostfamily gehad en ook gedag gezegd tegen mama tess (oma), mama, obaya, yvonne, daniel, albert en andrea, de buurmeisjes, de buurvrouw, de buurjongen, pastor, mn voetbalvrienden pff ja gister was niet zown leuke dag ik hou echt niet van doei zeggen

oja papa mama carolien en christoph waren in mampong woensdag en toen hebben ze alle kindjes gezien!!

we zijn nu in accra en zondag trekken we in in ons nieuwe kamertje.. we hebben nog wat andere opties om in te wonen dus we weten niet hoelang we daar blijven dat ligt eraan hoe het bevalt, maar de kamer ligt op 10 meter van het strand aan de zee dus we gaan ons wel vermaken...

iedereen nogmaals bedankt namens de tweeling, preschool, babies home, natalie en mijzelf!!!

hellooo

hey allemaal!!

de hostmother van sarah, 1 van de andere meisjes, werkt voor een organisatie die arme scholen en weeshuizen helpt.. syto (onze organisatie) werkt met haar organisatie samen. sarah vertelde me dat er niet zo ver van mampong een hele arme pre school is die tot afgelopen maandag nieteens stoelen en tafels had. er zitten ong. 50 kinderen op deze school en de school heeft nu alleen nog maar een dak en tafels en stoelen. het dorp is ook heel arm en de leraren die er werken zijn allemaal nog jong en energiek en willen de kinderen het beste geven maar ze hebben helemaal niks. dit vond ik wel een mooi idee om iets aan te doneren, ze hebben alles nodig: boeken, pennen, schriften etc z ehebben ook geen elektriciteit helemaal niks. omdat papa en mama vrijdag naar ghana komen ben ik het weekend in accra maar we gaan maandag terug naar mampong en dan kan ik dinsdag met grace (de hostmother van sarah) naar deze school toe. ik doe het nu dus even buiten syto om maar helen zou mij bellen en dat heeft ze niet meer gedaan dus dan maar zo, en ik weet dat deze pre school alles hard nodig heeft.

dan is er nog iets, als de kinderen in het babies home door hun vaders of andere familieleden worden opgehaald, houd de zorg van het babies home op. ze weten dus niet wat er vanaf dan met de kinderen gebeurd. we hebben gevraagd waarom dat zo is en ze zeggen dat ze geen tijd hebben om elk kind te bezoeken. toen ik net hier kwam was er een tweeling in het babies home maar een paar dagen later werden zij door hun vader opgehaald. nu vertelde paulina, 1 van de vrouwen van het babies home, ons dat de vader heel arm is. de tweeling woont niet ver weg van mampong dus natalie en ik willen ze volgende week gaan bezoeken en kijken of we iets voor hun kunnen doen (kleding, speelgoed, schooljaar betalen (een schooljaar is echt goedkoop hier, maar voor sommige nog steeds te duur helaas)).

ik hou jullie op de hoogte..

liefs

ziekenhuis, babies home, helen

hallo allemaal

ik ben blij dat het oploaden van de foto's is gelukt zodat jullie iets kunnen zien van hier. ik ben maandagochtend naar het ziekenhuis is mampong gegaan omdat mijn tandvlees, kaak, tanden ik weet niet wat maar iets in mijn mond onstoken was. ik kon niet meer goed eten en slikken alles deed pijn en had allemaal wondjes of blaasjes in mijn mond en zondagnacht kon ik nauwelijks slapen dus maandagochtend zei natalie tegen mij we gaan niet werken vandaag we gaan naar het ziekenhuis want anders word eht alleen maar erger. ik had zaterdag in kumasi pijnstillers gehaald maar die wilde niet echt werken.

dus maandagochtend om 8u kwamen we in het ziekenhuis aan en toen stond/zat er een heeeele lange rij voor het loket dus we sloten netjes achteraan aan. na een uur kwam er een man 'kaarten' ophalen dus iedereen gaf zn kaart maar ik had er geen dus we vroegen aan iemand wat we moesten doen en toen mochten we voor iedereen naar het loket om een kaart aan te vragen. toen kreeg ik mn kaartje en een dossier en toen moest ik naar de verpleegsters om mn gewicht, temperatuur, bloeddruk en hartslag te meten. daarna moest ik opnieuw wachter tot ik werd geroepen om naar de dokter te gaan. om 10u werd ik geroepen en toen moest ik opnieuw wachten tot 11u op de dokter. toen kon ik haar kamertje binnen en toen vertelde ik was ik had en toen bekeek ze mijn mond en na 10 min was ik daar klaar en schreef ze de pillen op die ik bij de apotheek moest halen. de apohteek is ook in het ziekenhuis dus met mijn recept zijn we naar de apotheek gegaan en om 12u had ik eindelijk mijn pillen. en nu moet ik 5 dagen lang 17 pillen per dag slikken!! maarja dan weet ik dat het over gaat en dat de pijn weggaat. maar omdat eten nu nog zown pijn doet kreeg ik gisteravond plain rijst, vanmorgen rijstepap, en vanmiddag weer rijst want dat is het enige dat zacht genoeg is om te eten en niet pittig is.

ik kon gister en vandaag niet naar het babies home gaan maar nathalie vertelde dat 5 kindjes overgaven, en 2 liggen er in het ziekenhuis (mosa, en zeth opnieuw want het ging slechter toen hij weer thuis kwam). ik hoop echt dat binnekort iedereen gewoon beter is.

helen kwam vandaag langs en ze vertelde me dat er rondom kumasi niet zown hele arme weeshuizen waren. in tegenstelling tot in het noorden waar de mensen helemaal niks hebben. ze gaat deze week naar een stadje/dorpje hier in de buurt om daar naar een weeshuis te gaan en te kijken wat ze op dit moment nodig hebben en dan belt ze me op om dat te vertellen. en daarna ga ik misschien met haar en nog een nederlands meisje naar een 'school' in het noorde. de school is van klei en heeft een hobbelige zandvloer dus er moet cement gelegd worden alleen ik begreep dat ze dat nu al aan het doen zijn.. en daarna worden en stoelen en tafels gekocht, een schoolbord en krijt, schoolbordjes en krijtjes voor de kinderen zodat ze geen schriften en pennen nodig hebben want dat gaat sneller op, kopjes en borden om van te eten, kleding, schoenen, en helen wil daar dan van donderdag tot zondag met ons zijn en op zondag als alles klaar is met zn alle eten maken voor de kinderen en dan met zn allen eten.. maar hier belt ze me allemaal nog over op dus dit word vervolgd...

tot snel allemaal!!

dikke kus